عوارض ماریجوانا
ماریجوانا بهعنوان یکی از پرمصرفترین مواد مخدر غیرقانونی در جهان، در میان جوانان از محبوبیت بالایی برخوردار است.

اختلال دو قطبی، که قبلا با عنوان اختلال افسردگی-شیدایی شناخته میشد، نوعی اختلال روانی است که با تغییرات شدید خلقی شناخته میشود و شامل نوسان مداوم بین حالت افسردگی (خلقوخوی پایین) و حالت شیدایی و سرخوشی (خلقوخوی بالا) است که هر کدام از دورههای خلقی میتواند برای چندین روز تا چندین هفته ادامه داشته باشد. مراجعه به مشاوره فردی تا حد زیادی به بهبود عملکرد افراد مبتلا به اختلال دو قطبی کمک میکند.
افراد مبتلا به اختلال دو قطبی نوسان خلق بین حالت افسردگی و سرخوشی را در بازههای زمانی متناوب تجربه میکنند. فرد مبتلا به این اختلال در زمان بروز حالت افسردگی، غمگین یا ناامید شده و علاقه و لذت خود را نسبت به بیشتر فعالیتهای روزمره از دست میدهد. زمانی هم که خلقوخوی فرد به سمت شیدایی سوق پیدا میکند، او احساس میکند که سرشار از انرژی است؛ همچنین احساس خوشبختی و شادی فراوان به همراه تحریکپذیری زیاد به او دست میدهد.
افراد در این حالت غالبا بدون توجه به عواقب کارهایی که انجام میدهند تصمیمات تکانشی و ناگهانی میگیرند. در مرحلهی شیدایی معمولا نیاز به خواب کاهش مییابد. این تغییرات خلقی میتواند بر روی خواب، سطح انرژی، فعالیتهای روزمره، قدرت قضاوت، رفتار و توانایی تفکر فرد تأثیر بگذارد. فاصلهی بین این تغییرات خلقی ممکن است از چندین روز تا چندین ماه متغیر باشد. بیشتر افراد هم در فاصلهی بین عوض شدن حالت خلقی خود برخی علائم عاطفی را تجربه میکنند، هر چند برخی ممکن است هیچگونه علائمی را احساس نکنند. اگرچه اختلال دو قطبی یک بیماری مادامالعمر و بدون درمان قطعی است، اما با دنبال کردن یک برنامهی درمانی میتوانید تغییرات خلقی و سایر علائم خود را به سادگی و تا حدود زیادی کنترل کنید. خبر خوب اینجاست که در بیشتر مواقع، اختلال دو قطبی با دارودرمانی و مشاوره فردی درمان میشود.
تغییرات خلقی افراد مبتلا به اختلال دو قطبی میتوانند بر روی خواب، سطح انرژی، فعالیتهای روزمره، قدرت قضاوت، رفتار و توانایی تفکر آنها تأثیر بگذارد.
فرد مبتلا به اختلال دو قطبی تغییراتی را در خلقوخو، سطح انرژی و فعالیتهای خود تجربه میکند که میتواند زندگی روزمره را برای او دشوار کند. اختلال دو قطبی میتواند در زندگی فرد اختلالات شدیدی ایجاد کند، اما میزان تأثیر آن بر افراد مختلف، متفاوت است. با درمان و حمایت مناسب، بسیاری از افراد مبتلا به این اختلال میتوانند زندگی کامل و پرباری را تجربه کنند. به طور میانگین این بیماری در حدود سن ۲۵ سالگی در مبتلایان تشخیص داده میشود، اما علائم آن میتواند در طی سنین نوجوانی یا سالهای بعد از آن ظاهر شود. نسبت ابتلای مردان و زنان به این اختلال به صورت مساوی است.

انستیتوی ملی بهداشت روان ایالات متحده، مشخصهی اصلی اختلال دو قطبی را دورههای متناوب خلقوخوی بالا و پایین اعلام کرده است. از عوارض این اختلال میتوان به تغییر در سطح انرژی، الگوی خواب و توانایی تمرکز اشاره کرد که میتوانند به طرز چشمگیری بر رفتار، وضعیت شغلی، روابط و جنبههای دیگر زندگی فرد تأثیر بگذارد. اکثر افراد گاهی اوقات تغییرات خلقی را تجربه میکنند، اما شرایط مرتبط با اختلال دو قطبی شدت بیشتری نسبت به تغییرات خلقی معمولی دارند و علائم دیگری هم ممکن است همراه این تغییرات خلق بروز کنند. بعضی از افراد به همراه این تغییرات خلق حالت روانپریشی را نیز تجربه میکنند که میتواند شامل هذیانگویی، توهم و پارانویا باشد. بین این دورههای نوسان و تغییرات روحیه، خلقوخوی فرد ممکن است برای چندین ماه یا حتی چندین سال پایدار باشد، خصوصا اگر فرد یک برنامهی درمانی را برای کنترل اختلال خود دنبال نکند.
درمان درست و پیگیری آن بسیاری از افراد مبتلا به اختلال دو قطبی را قادر میسازد تا همانند یک فرد سالم کار کنند، تحصیل کنند و زندگی کامل و مثمر ثمری داشته باشند. با این حال، وقتی که درمان به فرد کمک کرد تا احساس بهتری پیدا کند و به ثبات برسد، این احتمال وجود دارد که بیمار مصرف داروی خود را متوقف کند و آن را ادامه ندهد. در این شرایط، علائم میتوانند دوباره و به سرعت برگردند. برخی از جنبههای اختلال دو قطبی میتوانند احساس خوبی در فرد ایجاد کنند. در حالتی که خلقوخو بالاست (حالت شیدایی)، فرد معمولا احساساتیتر، خوشمشرب و خلاقتر است. با این حال، احتمال اینکه حالت شیدایی و روحیه بالا پایدار بماند خیلی کم است. حتی اگر این اتفاق هم بیفتد، حفظ تمرکز یا پیگیری برنامهها و وظایف در این حالت کاری دشوار است. بهعنوان مثال حالت شیدایی مداوم میتواند مانع این شود که فرد بتواند یک پروژه را به طور کامل انجام دهد و آن را به انتها برساند.

عوامل مختلفی هستند که موجب ایجاد این بیماری میشوند که در زیر آنها را نام میبریم.

طبق اعلام انجمن بینالمللی اختلال دو قطبی، علائم این بیماری در افراد مختلف متفاوت است. برای بعضی از افراد، یک حالت روحی میتواند چندین ماه یا حتی چندین سال به طول بیانجامد. برای افراد دیگر ممکن است نوسان بین حالت سرخوشی و افسردگی به سرعت و پشت سر هم رخ بدهد. در اختلال دو قطبی «با تناوب سریع»، فرد در طی یک سال ممکن است حداقل چهار دوره نوسان خلق را تجربه کند.

هایپومانیا و شیدایی حالات خلقی بالا هستند. اما حالت شیدایی شدیدتر از هایپومانیا است. علائم این حالتها میتواند به شرح زیر باشد.

در طی دورهی افسردگی مرتبط با اختلال دو قطبی، فرد ممکن است احساسات زیر را تجربه کند؛

بیشتر بخوانید: اختلال افسردگی، رویارویی با خودشیفتگی

اگر یکی از این دو حالت افسردگی یا سرخوشی بسیار شدید باشد، ممکن است فرد دچار روانپریشی شود. در این حالت ممکن است فرد در تمایز بین خیال و واقعیت مشکل داشته باشد. طبق اعلام بنیاد بینالمللی اختلال دو قطبی، علائم روانپریشی در حالت سرخوشی شامل توهم است، که شامل شنیدن یا دیدن چیزهایی است که در آنجا حضور ندارند و همچنین هذیان، باورهایی نادرست و غیر واقعی که بهشدت واقعی به نظر میرسند. فردی که دچار توهم میشود ممکن است بر این باور باشد که فردی مشهور است یا دارای ارتباطات سطح بالای اجتماعی است و یا اینکه قدرتی خاص دارد. در طول دورهی افسردگی یا خلق پایین، فرد ممکن است به این باور برسد که مرتکب جرمی شده یا زندگیاش را به کلی خراب کرده و فقیر و بیپول است. با درمان مناسب میتوان تمام این علائم را کنترل کرد.

در این نوع از اختلال، افراد دو قطبی حداقل یک دوره مانیا را تجربه میکند. معمولاً یک دوره نیمه شیدایی یا افسردگی شدید به دنبال آن ایجاد میشود و یا قبل از آن برای او اتفاق افتادهاست. در برخی از موارد، بیمار در اختلال دو قطبی نوع یک مرز واقعیت و خیال را تشخیص نمیدهد و دچار سایکوزیس یا روانپریشی میشود.
افراد مبتلا به دو قطبی گرید دو، دوره های افسردگی و دورههای هیپومانیا را تجربه میکنند. اما آنها هرگز یک دوره شیدایی کامل که مشخصه اختلال دو قطبی درجه یک است را تجربه نمیکنند. در حالی که هیپومانیا نسبت به شیدایی آسیب کمتری دارد، اختلال دو قطبی درجه دو اغلب ناتوان کننده تر از اختلال دو قطبی درجه یک است زیرا افسردگی مزمن در دو قطبی نوع دو شایع تر است.
اختلال دو قطبی نوع دوم به طور کلی از اختلال دو قطبی نوع ۱ متفاوت است. درواقع نمیتوان آن را مورد خفیفتر نوع اول دانست. حالت مانیا در اختلال نوع یک میتواند بسیار خطرناک و شدید باشد. از طرفی فرد مبتلا به اختلال دو قطبی نوع ۲ معمولا برای مدتهای طولانی افسرده میماند.
افراد مبتلا به اختلال سیکلوتایمی حالت خلقی مزمن ناپایدار دارند. آنها هیپومانیا و افسردگی خفیف را برای حداقل دو سال تجربه میکنند. افراد مبتلا به سیکلوتایمی ممکن است دوره های کوتاهی از خلق و خوی طبیعی داشته باشند، اما این دورهها کمتر از هشت هفته طول میکشد.
اگر فردی معیارهای تشخیصی دو قطبی I، II یا سیکلوتایمی را نداشته باشد اما هنوز دورههایی از افزایش خلق و خوی غیرطبیعی قابل توجه بالینی را تجربه کرده باشد، این اختلال دو قطبی مشخص یا نامشخص دیگر در نظر گرفته میشود. این مورد شامل اختلال دو قطبی خفیف و موارد مرتبط با آن میشود. معمولاً در اثر سوءمصرف مواد مخدر، الکل و یا وجود برخی بیماریها همچون سندروم کوشینگ، مالتیپل اسکلروز (MS) یا سکته ایجاد میشوند. توجه داشتهباشید که اختلال دو قطبی نوع دوم به طور کلی از نوع یک متفاوت است. درواقع نمیتوان آن را مورد خفیفتر نوع اول دانست.
متخصص روانپزشکی با استفاده از معیارهای تعیین شده در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، میتواند اختلال دو قطبی را تشخیص دهد. انستیتوی ملی بهداشت روان ایالات متحده اعلام داشته که برای تشخیص قطعی اختلال دو قطبی نوع یک، فرد باید حداقل ۷ روز علائم این بیماری را تجربه کرده باشد؛ یا در صورتی که علائم آنقدر شدید باشد که فرد نیاز به بستری داشته باشد، مدت زمان کمتر هم کفایت میکند. همچنین ممکن است که فرد یک دوره افسردگی حداقل ۲ هفتهای را پشت سر گذاشته باشد.
برای تشخیص قطعی اختلال دو قطبی نوع دو، فرد باید حداقل یک دوره از سرخوشی و افسردگی را تجربه کرده باشد. پزشک ممکن است برای کمک به رد سایر دلایل احتمالی، معاینهی بدنی و برخی آزمایشهای تشخیصی از جمله آزمایش خون و ادرار را تجویز نماید. تشخیص اختلال دو قطبی برای پزشک میتواند مسألهای چالشبرانگیز باشد، به این خاطر که افراد بیشتر با روحیهی پایین و در حالت افسردگی به پزشک مراجعه میکنند، نه با روحیه بالا و در حالت شیدایی. در نتیجه، تمایز این اختلال از افسردگی برای پزشک ممکن است دشوار باشد. اگر فرد دچار روانپریشی باشد، پزشک ممکن است وضعیت وی را اشتباها بهعنوان اسکیزوفرنی تشخیص دهد. عوارض دیگری که ممکن است با اختلال دو قطبی رخ دهد به شرح زیر هستند؛
انجمن سلامت روان آمریکا به پزشکان و متخصصان سلامت روان توصیه میکند تا در سوابق فرد به دنبال علائم شیدایی و سرخوشی باشند تا از تشخیص اشتباه جلوگیری کنند. علاوه بر این باید در نظر داشت که برخی از داروهای ضد افسردگی میتوانند در افراد مستعد اختلال دو قطبی باعث بروز حالت شیدایی شوند. فردی که برایش تشخیص قطعی اختلال دو قطبی صورت گرفته است، در واقع یک تشخیص مادامالعمر دارد. این افراد ممکن است دورههای طولانی مدت ثبات را هم تجربه کنند، اما همیشه با این اختلال زندگی خواهند کرد و هر لحظه امکان عود کردن آن وجود دارد.
مسلماً برای هر بیمار (چه مبتلا به مشکلات جسمی و چه درگیر با معضلات روحی و روانی) باید محیط مناسبی فراهم کرد تا روند بهبود به خوبی و با سرعت انجام شود. چرا که تحت شرایطی خاص این امکان وجود دارد که برخی عوامل، عوارض و علائم هر بیماری را تشدید کنند و خطرات و ریسکهای ناشی از بیماری را افزایش دهند. از آنجایی که اختلال دو قطبی یک بیماری روانی محسوب میشود، لازم است که فرد بیمار از عوامل تشدید کننده این اختلال دور باشد. از جمله عوامل تشدید کننده اختلال دو قطبی به شرح زیر است.

هرچند این اختلال درمان قطعی ندارد و این بیماری تا آخر عمر بیمار همراه اوست، اما درمانهای موجود به کنترل حالتهای مختلف بیماری کمک میکنند و عملکرد او را در زمینههای مختلف زندگیش بهبود میبخشد. در ادامه به طور خلاصه درمانهایی که برای این بیماری وجود دارند را نام میبریم:
اختلال دو قطبی میتواند یک بیماری مادام العمر باشد، بنابراین درمان میتواند به شما کمک کند. گاهی اوقات درمان، چندین ماه تا سال طول میکشد تا شما به صورت کامل بهبودی پیدا نمایید. اگرچه این موضوع میتواند دلسرد کننده باشد، اما ادامه درمان مهم است. بیماریهای شیدایی و افسردگی معمولاً با گذشت زمان بازمیگردند. در بین دورهها، بسیاری از افراد مبتلا به اختلال دو قطبی تغییرات خلقی ندارند، اما برخی از افراد ممکن است علائم طولانی مدت داشته باشند. به همین جهت درمان طولانی مدت و مداوم میتواند به مدیریت این علائم کمک کند. اگر علاوه بر اختلال دو قطبی، سایر بیماریهای سلامت روان مانند اضطراب یا ADHD نیز دارید، درمان این بیماریها میتواند دشوارتر باشد. به عنوان مثال، ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی داروهای ضد افسردگی برای درمان اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) تجویز میکنند و محرکهایی که برای درمان ADHD تجویز میکنند ممکن است علائم اختلال دو قطبی را بدتر کنند و حتی ممکن است یک دوره شیدایی را ایجاد کنند. انواع مختلف درمان برای اختلال دو قطبی عبارتند از:
آموزش روانی روشی است که متخصصان بهداشت روان به افراد در مورد شرایط سلامت روانشان آموزش میدهند. از آنجایی که اختلال دو قطبی یک وضعیت پیچیده است، یادگیری در مورد این بیماری و اینکه چگونه میتواند بر زندگی شما تأثیر بگذارد میتواند به شما و عزیزانتان کمک کند تا بهتر آن را مدیریت کرده و با آن کنار بیایید.
درمانهای دارویی میتوانند به ایجاد ثبات در خلقوخو و مدیریت علائم این اختلال کمک زیادی بکنند. متخصصان روانپزشکی معمولا ترکیبی از موارد زیر را تجویز میکنند؛
ممکن است پزشک به مرور زمان نیاز اعمال تغییراتی در میزان و نوع داروها داشته باشد. بعضی از داروها عوارض جانبی دارند و روی افراد مختلف تأثیرات مختلفی بر جای میگذارند. اگر فردی دربارهی درمان دارویی خود با مشکلاتی مواجه شده است و از این بابت نگران است، باید با پزشک خود در اینباره صحبت کند. شخص بیمار باید…
رواندرمانی میتواند به تسکین علائم و توانمند ساختن فرد برای مدیریت اختلال کمک کند. از طریق درمان شناختی رفتاری و رویکردهای دیگر، فرد میتواند بیاموزد که…
این مراحل میتوانند به فرد کمک کنند تا روابط مثبت خود را در خانه و محل کار حفظ کند. ممکن است درمانگر تشخیص بدهد که نیاز است برخی جلسات با حضور خانواده شخص نیز برگزار شوند. چرا که اطرافیان نقش مهمی در بهبود این اختلال دارند. در واقع بخش مهمی از فرآیند درمان یک فرد مبتلا به این اختلال، شامل آگاهی رسانی به اطرافیان اوست. گاهی اوقات با وجود تمرکز بر روش رواندرمانی، مصرف داروهایی نیز برای تسریع درمان و کمک به بیمار تجویز میشود.

اگر خطر آسیب رساندن به خود یا دیگران از سوی فرد مبتلا به این اختلال وجود داشته باشد، ممکن است برخی از افراد نیاز داشته باشند تا مدتی را در بیمارستان سپری کنند. اگر روشهای درمانی متعارف به فرد کمکی نکرده باشند، پزشک ممکن است شوکدرمانی را تجویز کند.
برخی از انتخابهای فرد دربارهی سبک زندگیاش میتوانند به حفظ خلقوخوی پایدار و مدیریت علائم اختلال دو قطبی کمک کنند. اینها عبارتاند از
برخی از افراد از انواع مختلف مکملها استفاده میکنند، اما لازم است ابتدا این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید. برخی از این مکملهای دارویی میتوانند با داروهای استفادهشده برای اختلال دو قطبی تداخل داشته باشند. آنها ممکن است علائم را بدتر کنند.

هیچ راه مطمئنی برای پیشگیری از اختلال دوقطبی وجود ندارد. با این حال، دریافت درمان در اولین نشانه اختلال سلامت روان میتواند به جلوگیری از بدتر شدن اختلال دوقطبی یا سایر شرایط سلامت روان کمک کند. اگر اختلال دوقطبی برای شما تشخیص داده شده است، برخی از استراتژیها میتوانند از تبدیل شدن علائم جزئی به دورههای کامل شیدای یا افسردگی پیشگیری کنند:

تشخیص اختلال دوقطبی در کودکان حقیقتا امری دشوار و بحث برانگیز است. زیرا علائم اختلال دوقطبی در کودکان نسبت به اختلال دوقطبی شخصیتی در بزرگسالان متفاوت است و ممکن است استاندارهای لازم برای تشخیص اختلال دوقطبی شخصیتی را نداشته باشند. هم چنین بسیاری از علائم اختلال دوقطبی در کودکان با علائم سایر اختلالات خلقی کودکان مانند بیشفعالی هم پوشانی دارد. پیشرفتهای اخیر علم روانشناسی موجب شده است تا تشخیص علائم اختلال دوقطبی در کودکان سادهتر باشد، هرچند این کار ممکن است هفتهها و یا ماهها به طول بیانجامد.
ممکن کودک شما به مراقبتهای ویژه یک روان درمانگر متخصص اختلال دوقطبی در کودکان نیاز داشته باشد. درست مانند اختلال دوقطبی شخصیتی در بزرگسالان، اختلال دوقطبی در کودکان نیز با طی کردن دورههای شادی و غم همراه است. در حالیکه تمامی کودکان در طول مرحله رشد خود تغییرات خلق و خو را تجربه میکنند در اختلال دوقطبی در کودکان این تغییرات بسیار شدید است. با درمان مناسب، علائم اختلال دوقطبی در کودکان کاملا کنترل میشود. البته این کار نیاز به تلاش درمانگر، کودک و والدین او دارد. برخی اوقات علائم اختلال دوقطبی در کودکان تغییر میکند. در این صورت روشهای درمانی نیز باید تغییر کنند. برای مثال شاید نیاز باشد تا کودک شما داروهای دیگری مصرف کند و یا روش های درمانی دیگری اضافه شوند.

نقش والدین در اختلال دوقطبی در کودکان مؤثرتر از روشهای روان درمانی و دارو درمانی است. والدین ابتدا باید بدانند اختلال دوقطبی چیست و علائم دوقطبی شیدایی را بشناسند. تشخیص به موقع، نقش بسیار مؤثری در درمان اختلال دوقطبی در کودکان دارد. برای مثال، والدین میتوانند یک نمودار از تغییرات روزمره خلق و خو کودک خود تهیه کنند و آن را به درمانگر ارائه دهند تا درمانگر راحتتر بتواند این اختلال را تشخیص دهد و روشهای درمانی مناسبی برای کودک برنامهریزی کند. در صورتی که احساس میکنید تغییرات خلق و خویی کودک شما غیر عادی است میتوانید برای دریافت مشاوره اختلال دوقطبی در کودکان به مرکز مشاوره کودک و نوجوان مراجعه نمایید. اگر فرزند شما دارای اختلال دوقطبی است، انجام موارد زیر به شما توصیه میشود :

در بزرگسالان، دورههای مانیک یا افسردگی معمولاً هفتهها یا ماهها طول میکشد. در کودکان و نوجوانان، این دورهها میتواند بسیار کوتاهتر باشد و یک کودک یا نوجوان حتی میتواند بین مانیک و افسردگی در طول روز به عقب و جلو برود. دورههای مانیک یا افسردگی ممکن است بهطور نامنظم باشند و از یک الگوی غیرقابل پیشبینی پیروی کنند یا ممکن است منظم باشند مثلا یک دوره مانیک همیشه پس از یک دوره افسردگی تجربه شود یا برعکس. گاهی با فصول هم در ارتباط هستند مانیک بیشتر با بهار و افسردگی بیشتر با زمستان همراه است.
بین دورهها، فرد مبتلا به اختلال دو قطبی معمولاً به عملکرد طبیعی (یا تقریباً طبیعی) باز میگردد. با این حال، برای برخی افراد، “دوره وقفه” بین چرخههای آنها کم است یا اصلا وجود ندارد. این چرخههای نوسان خلقی میتوانند به آرامی یا به سرعت تغییر کنند، حرکت سریع بین مانیک و افسردگی در زنان، کودکان و نوجوانان بسیار شایعتر است. برخی از افراد مبتلا به اختلال دو قطبی به الکل و مواد مخدر روی میآورند، زیرا زمانی که خلق بالا دارند احساس بهتری را تجربه میکنند. اما استفاده از الکل و مواد مخدر میتواند نتایج فاجعه باری برای افراد مبتلا به اختلال دو قطبی داشته باشد. سوء مصرف مواد در واقع می تواند علائم را بدتر کند و همچنین تشخیص آن را برای پزشکان سختتر.
اختلال دو قطبی یک بیماری روانی نسبتا شایع و جدی است که شامل تغییر در خلقوخو، سطح انرژی و میزان توجه فرد میشود. این بیماری میتواند زندگی فرد را بهشدت مختل کند، اما درمان صحیح میتواند وضعیت بیمار را به طرز چشمگیری بهبود ببخشد. درمان ممکن است تغییرات خلقی را به طور کامل از بین نبرد، اما مراجعه به پزشک و همکاری با او میتواند علائم این بیماری را تا سطح زیادی کنترل کرده و کیفیت زندگی فرد را به بهترین حالت ممکن برساند.
ماریجوانا بهعنوان یکی از پرمصرفترین مواد مخدر غیرقانونی در جهان، در میان جوانان از محبوبیت بالایی برخوردار است.
اختلالات روانشناختی افسردگی فصلی نوعی اختلال خلقی است که معمولاً در ماههای پاییز و زمستان بروز میکند و با کاهش نور طبیعی ارتباط دارد.
اختلالات روانشناختی استرس یک واکنش معمول و طبیعی است که بدن و ذهن شما به هر تغییر یا چالشی که در زندگی با آن مواجه میشوید، دارد.